Explorers – Zomerkamp 2026

Afgelopen zomer was het weer tijd voor het jaarlijkse zomerkamp van de Explorers. Dit jaar ging de reis richting Duitsland, vlak bij de Oostenrijkse grens. Vanuit ons huisje trokken we er iedere dag op uit voor wandelingen door de bergen, bezoeken aan Salzburg en Dachau, een relaxdag in het zwembad en natuurlijk de nodige avonturen onderweg. 

Een lange reis naar ons huisje 

Het kamp begon direct met een flinke rit. Na een enerverende busreis van maar liefst 930 kilometer kwamen we uiteindelijk aan bij ons huisje. Lange tijd leek de reis bijzonder voorspoedig te verlopen, totdat we ongeveer 80 kilometer voor onze bestemming terechtkwamen in ongelukken, files en andere verkeersellende. Uiteindelijk arriveerden we zo’n drie uur later dan gepland. 

Na aankomst moesten eerst de nodige boodschappen worden gedaan, waarna we eindelijk op onze stoeltjes konden neerstrijken om het kamp officieel te openen. 

Ook stond de eerste gezamenlijke avondmaaltijd op het programma. Op papier klonk deze heerlijk, maar in de praktijk viel het resultaat enigszins tegen. Gelukkig kon dat de sfeer niet bederven. De rest van de avond brachten we door rondom ons namaakkampvuur, bestaande uit de inmiddels legendarische citroenkaarsjes. 

Om 00.30 uur gingen de Explorers naar bed. Voor een Explorerkamp een opvallend vroeg tijdstip, maar na een volledige dag van 930 kilometer zitten was wat extra slaap geen overbodige luxe. 

De bergen in 

Na een welverdiende nachtrust gingen de wekkers de volgende ochtend iets voor 09.00 uur. Het idee was dat iedereen om 09.00 uur naast zijn bed zou staan. Iets na 09.30 uur was het dan eindelijk zover en waren de laatste Explorers daadwerkelijk uit bed. 

De dag begon met vers afgebakken broodjes en eieren met spek. Een stevig ontbijt was nodig, want Elvira en Sander hadden een wandeltocht door de bergen voorbereid. 

De geplande route was ongeveer 15 kilometer lang en voerde onder andere langs het Aussichtplatform Eibenschlucht en de Hängebrücke Klobenstein. Onderweg konden we genieten van prachtige uitzichten en de indrukwekkende omgeving. 

Al snel bleek alleen dat 15 kilometer wandelen in de bergen toch iets anders is dan 15 kilometer over vlak Nederlands terrein. De afstand was achteraf gezien iets te ambitieus en daarom werd besloten de tocht niet volledig uit te lopen. Desondanks hebben de Explorers een flink stuk afgelegd en vooral heel veel van de omgeving gezien. 

Eenmaal terug bij het huisje was het tijd voor eten en konden we ’s avonds opnieuw gezellig rondom ons vertrouwde citroenkaarsje plaatsnemen. 

Salzburg en het avontuur van de bierpul 

De volgende dag stond Salzburg op het programma. En vooral: wat was het warm! 

Na ongeveer anderhalf uur rijden kwamen we aan bij de P+R, waarna we met de trolleybus verder reisden naar het oude centrum van Salzburg. 

 

De leiding heeft tijdens buitenlandse kampen een belangrijke traditie: op zoek gaan naar een mooie authentieke bierpul voor de collectie. Na verschillende kraampjes bekeken te hebben, werd een geschikt exemplaar gevonden en gingen er twee mooie Salzburgse bierpullen mee. 

Daarna was het tijd voor de Festungsbahn richting Festung Hohensalzburg. De rit naar boven duurde maar liefst 40 seconden. Eenmaal boven waren we door de warmte behoorlijk oververhit en was een drankje op het panoramaterras, met uitzicht over heel Salzburg, meer dan welkom. 

Uiteraard moesten de zojuist aangeschafte bierpullen aan de Explorers worden getoond. Geheel volgens een inmiddels nieuw ontstane traditie viel één van de pullen tijdens het uitpakken direct op de grond. Einde bierpul. We hebben er uiteindelijk toch zeker tien minuten plezier van gehad. 

Dit kleine drama mocht de rest van het bezoek niet verpesten. We bekeken het fort en het museum en de Explorers beklommen de uitkijktoren. Daarna gingen we met de Festungsbahn weer naar beneden. 

En natuurlijk moest er een vervangende bierpul worden gekocht. Gelukkig had de verkoopster enigszins medelijden met ons en kregen we korting op het nieuwe exemplaar. Met gevaar voor eigen leven hebben we vervolgens zowel de nieuwe bierpullen als alle Explorers veilig teruggebracht naar het huisje. 

Daar maakten de Explorers het avondeten. En wonder boven wonder: deze keer was het zowaar goed te eten. 

Een indrukwekkend bezoek aan Dachau 

Op dag vier moesten de Explorers voor hun doen bijzonder vroeg klaarstaan. Om 10.00 uur vertrokken we richting Dachau. Na een rit van iets minder dan twee uur kwamen we aan bij het voormalige concentratiekamp. 

Het werd een indrukwekkend bezoek aan een locatie met een aangrijpende geschiedenis. We hebben hier ongeveer vier uur doorgebracht en uitgebreid de tijd genomen om het terrein en de verschillende onderdelen te bekijken. 

Na het bezoek reden we terug richting ons huisje, maar uiteraard niet zonder een tussenstop. Er stond namelijk een bezoek aan een Kaufland XL op het programma. Terwijl de leiding de noodzakelijke boodschappen insloeg, zagen de Explorers kans om zichzelf bijna volledig blut te kopen aan zoete snoepjes en drankjes. 

’s Avonds maakte Rowan met zijn drone nog een aantal mooie beelden van de omgeving rondom ons huisje. 

Tijd om helemaal niets te doen 

Na een aantal drukke dagen was dag vijf officieel uitgeroepen tot relaxdag. Tijd voor de Explorers om eindelijk eens bij te komen van de slechts dertien uur slaap die ze gemiddeld per dag kregen. 

Iedereen mocht uitslapen en daarna stond er een uitgebreide brunch klaar met vers afgebakken broodjes, croissantjes en gekookte eieren. 

Vervolgens vertrokken we richting het Erlebnisbad in Kössen. Midden tussen de bergen konden de Explorers lekker zwemmen, afkoelen en vooral een middag lang ontspannen. Een bijkomend voordeel voor de leiding: na afloop waren alle Explorers ook weer soort van schoon. 

 

De rest van de dag deden we het rustig aan, want voor de volgende dag stond alweer een nieuw uitstapje op het programma. 

De Berghof en opnieuw naar Salzburg 

Op dag zes brachten we een bezoek aan de locatie van de voormalige Berghof, het huis dat Adolf Hitler in de bergen bij Berchtesgaden liet uitbouwen en waar hij veel tijd doorbracht. 

Het blijft een bijzonder gevoel om op een plek te staan waar een belangrijk deel van de Europese geschiedenis zich heeft afgespeeld. 

Daarna maakten we een korte wandeling door de bossen. Volgens de website was de route redelijk vlak. In de praktijk bleek het meer weg te hebben van een oefenparcours voor beginnende bergbeklimmers. Uiteindelijk kwamen we weer veilig bij de bus terecht. 

Vanaf daar reden we opnieuw richting Salzburg. Ditmaal kregen de Explorers een middag vrije tijd om zelf de stad verder te verkennen. Dat betekende tegelijkertijd dat de leiding zowaar een uur of twee rustig kon lunchen. 

De terugreis naar de P+R verliep iets minder efficiënt. Omdat vijf minuten wachten blijkbaar te lang was, werd besloten een andere stadsbus te nemen. Dat bleek uiteindelijk niet de meest strategische keuze en resulteerde in een iets langere stadsbusrit dan gepland. 

Uiteindelijk bereikten we alsnog de P+R en konden we aan de terugreis naar ons huisje beginnen. Na een korte omweg langs de supermarkt kwamen we weer veilig aan en was het tijd voor het avondeten. 

Met nog één dag te gaan konden we inmiddels terugkijken op een kamp vol afwisseling: van lange autoritten en bergwandelingen tot indrukwekkende geschiedenis, Salzburg, zwemmen en vooral heel veel gezelligheid. 

En natuurlijk de belangrijkste les van deze week: wees voorzichtig met een nieuwe bierpul als je hem langer dan tien minuten wilt houden. 

Tijd om naar huis te gaan 

Aan al het moois komt een einde en op dag zeven was het alweer tijd om ons huisje achter te laten en aan de lange terugreis naar Nederland te beginnen. 

Rond half negen stonden de Explorers op om alle spullen op te ruimen, het huisje schoon te maken en de bus weer in te laden. Blijkbaar kunnen Explorers, als ze écht willen, behoorlijk efficiënt werken. Na een goed half uur waren alle spullen ingepakt, stond alles in de bus en was ook de schoonmaak al achter de rug. 

Daarmee begon misschien wel het zwaarste onderdeel van het hele kamp: wachten. 

We hadden om 10.00 uur afgesproken met de eigenaresse van het huisje voor de laatste inspectie. Omdat we zelf veel eerder klaar waren, duurde dat wachten voor ons gevoel natuurlijk veel te lang. Gelukkig kwam ze iets eerder dan afgesproken. Na een korte ronde door het huisje bleek alles in orde en konden we definitief vertrekken. 

 

De lange terugreis verliep gelukkig een stuk soepeler dan de heenreis. Onderweg maakten we twee stops om even de benen te strekken en wat te eten en zonder verdere files, ongelukken of andere avonturen kwamen we mooi op tijd weer aan op de Fram. 

Daar werd de bus voor de allerlaatste keer leeggegooid, waarna iedereen nog één keer op zijn vertrouwde stoeltje plaatsnam. Na zeven dagen vol avonturen sloten we daar gezamenlijk het zomerkamp af. 

Een geslaagd zomerkamp 

Daarmee zat een mooie week in Duitsland en Oostenrijk er alweer op. We wandelden door de bergen, bezochten Salzburg en Festung Hohensalzburg, stonden stil bij de geschiedenis in Dachau en bij de Berghof, zochten verkoeling in het zwembad en brachten vooral heel veel tijd met elkaar door. 

Natuurlijk ging niet alles helemaal volgens planning. Een wandeltocht bleek iets ambitieuzer dan gedacht, een verkeerde stadsbus zorgde voor een onbedoelde sightseeing-tour en een gloednieuwe bierpul wist het nog geen tien minuten vol te houden. Maar juist dat zijn uiteindelijk de verhalen die bij een Explorerkamp horen. 

Na ruim 2400 kilometer in de bus, heel wat kilometers te voet, veel te veel snoep uit de Kaufland en waarschijnlijk veel te weinig normale kampvuren kunnen we terugkijken op een zeer geslaagd zomerkamp. 

Op naar het volgende avontuur! 

« ‹ van 3 › »

Jesse van Tilburg